Voor foto's van deze reis: renelione.magix.net
Indonesie 30 april 2007 – 1 juni 2007
(dit is geen officieel reisverslag, maar het zijn de berichten die wij via www.waarbenjji.nu naar het thuisfront hebben gestuurd; uiteraard is het wel een soort van verslag van onze rondreis door Indonesie)
5 mei 2007
He he eindelijk dan internet gevonden, zo ongeveer bij een local thuis, want het is niet gemakkelijk. We zitten nu op een eiland midden in het Tobameer, met geweldig uitzicht op het meer en de bergen vanuit ons balkonnetje. Het individueel reizen bevalt prima, lekker iedere ochtend de auto met chauffeur klaar en rijden maar. Er is veel te zien onderweg, de gekste dingen, het echte 3e wereld-dagelijks leven zullen we maar zeggen.
Na een soepele vliegreis van 12 uur (we hadden een driezitter voor ons tweeen) zijn we dinsdagochtend in Singapore geland. We zijn eerst maar een paar uur gaan slapen, want het was inmiddels ochtend en dus een nacht overgeslagen. We hebben niet veel gedaan, met de metro het centrum ingegaan, wat geshopped en weer vroeg gaan slapen. Lione heeft niets kunnen kopen, want -ondanks dat ze niets heeft om aan te trekken - lukte het haar toch om 20 kilo in de koffer te proppen, dus er kan niets meer bij. Singapore is haast onwerkelijk: schoon, veilig, mooi, duur, luxe, dat zo'n stad bestaat zou je zeggen! Geen bedelaar, zwerver, rotzooi, vervallen gebouwen of grafitti gezien!
De volgende dag naar Medan op Sumatra gevolgen en meteen in de 3e wereld beland. Wat een volk overal, het krioelt overal van mensen en activiteiten. We zijn naar de rand van de jungle die midden-sumatra bedekt gereden. Het plaatsje Bukit Lawang, waar we na een tocht over een erg slechte weg (wat een gaten en kuilen!) aankwamen, is in 2003 weggevaagd door een modderstroom (waarbij ook nog eens ruim 100 doden te betreuren waren), alleen onze eco lodge was gespaard gebleven. We moesten over een geimproviseerde houten hangbrug (wiebelen!!) over een woest stromende rivier naar onze huisjes.
De volgende ochtend met een gids door de jungle glibberen en klauteren (heet!) en ineens stonden we voor twee orang oetans. Een ongelooflijk geweldige ervaring. Uiteindelijk hebben we er zo'n 6 gezien, waaronder het grote mannetje, op slechts een of twee meter afstand!! Lione heeft het zelfs gepresteerd om een orang oetan een banaan in de mond te proppen en is sindsdien in de zevende hemel.
Via een nacht in een koel bergplaatsje (Berastagi) zijn we vandaag naar het eiland Samosir in het Tobameer overgevaren. Erg tropisch en prachtige natuur. De ferry was erg gezellig, kinderen die spontaan voor ons begonnen te zingen, en zo. Sumatranen zijn erg aardig. De natuur is geweldig. Zodra we de kans hebben, schrijven we onze volgende avonturen. Nog even een opmerking over het eten hier: heerlijk. Alleen vanmiddag belandden we ergens, waar we, toen de tafel volgeladen werd voor ons, vermoedden dat het hond en kakkerlak was. Klopte waarschijnlijk ook wel. Verder is het overal goed. De local wordt ongeduldig, hij wil zijn pc weer terug, dus we stoppen. Tot de volgende keer en blijf vooral enthousiast insturen!!
6 mei 2007
We zitten nog steeds aan het Tobameer. Vandaag over het eiland Samosir, dat midden in het meer ligt, gereden. Kleine Batakdorpjes, met die typische fraaie Batak huizen en veel graven overal (vaak nog mooier dan de huizen zelf). De mensen leven hier nog echt heel traditioneel. Daarbij ook nog een prachtige weelderig groene omgeving. Ook hebben we de “verplichte” traditionele Batak dansvoorstelling bijgewoond, dit keer was hij gelukkig na een uur al afgelopen, dus dat viel reuze mee!! Gisteravond heerlijk gegeten, een wel heel uitebreide rijsttafel, de schaaltjes bleven maar komen en zeggen dat we genoeg hadden en wilden afrekenen hielp niet! De eigenaresse is namelijk ook zangeres en ze wilde niet afrekenen voordat het hele repertoire gehoord hadden. Wel erg gezellig!! We hebben nu (8 uur s avonds) veel trek en ook zin om daar heen te gaan, maar zijn bang dat we niet voor halverwege de nacht weg zijn en we moeten morgen weer vroeg op!
We vertrekken om 6.30 richting het zuiden van Sumatra. Wordt vervolgd!!
8 mei 2007
Terwijl de lawaaierige auto's langs ons heen scheuren proberen we weer een berichtje te typen. We zitten nu in Bukittinggi, een vrij grote stad (100.000 inwoners) in midden Sumatra. Twee dagen over gereden om hier te komen, en je komt hier niet zo maar! Natuurlijk is er in de eerste plaats het ruige berglandschap waar je doorheen moet. De wegen kun je geen wegen noemen en bovendien speelt het hele leven zich hier op de wegen af. Snel ergens langs als er overal op de weg kleden met rijst liggen te drogen, ossen slapen of moeders de was doen, is er dus niet bij. Je legt gemiddeld zo'n 30 km per uur af. Buiten de dorpen slingert het langs grote gaten in de wegen, halve wegen soms weggeslagen door slagregens en aardbevingen. Het hoogtepunt was een enorm gat waarbij 200 m weg was weggevaagd door een aardbeving en er rotsen en puin en modder naar beneden stroomde. De meeste auto's lieten zich aan kabels er door heen trekken, onze moedige chauffeur probeerde het zelf. We dachten: we komen hier nooit meer weg, dit moet het geweest zijn voor ons! Brandende hitte en de auto kwam maar niet vooruit. Eindelijk na een uur deze hindernis van 200 meter genomen! Eigenlijk is het gebied redelijk ontoegankelijk en onbereisbaar, maar we zijn in onze volgende plek aangekomen!
 
De accomadaties zijn hier heel goed, zeer idyllisch gelegen allemaal, met uitzicht op de majestueze bergen. Sumatra is echt puur en puur natuur. Met deze twee reisdagen hebben we niet zo veel meer te vertellen: de route was prachtig en morgen gaan we hier de stad en omgeving verkennen. Het is hier een super vulkaan- en aardbevingengebied, maar we hebben nog niets gemerkt. Misschien morgen meer!
10 mei 2007
We zitten nu op Java in Bandung. Sumatra de laatste dagen waren helemaal OK, gewoon mooie natuur, en genieten van het plattelands- en het straatleven: je komt ogen te kort. In Bukkittingi uiteraard naar het Karbouwengat: een soort Grand Canyon in het klein, erg fraai. Ook hier werd de boel weer bewaakt door de apen, erg brutaal! Gisteravond nog naar een traditionele dans- en muziekvoorstelling geweest, dit keer van het Minangkabauvolk. Erg swingend moeten we zeggen, we hebben uiteraard nog meegedanst en natuurlijk als een vorm van ontwikkelingshulp na afloop weer de CD gekocht.
Vandaag eerst door prachtig West-Sumatra naar het vliegveld gereden (onderweg een vulkaan gezien, die is begonnen te werken en volgens onze gids zou hij wel eens kunnen uitbarsten op korte termijn). Hij vroeg of we nog niet een dagje konden blijven; hij vond het zo zonde als we de uitbarsting zouden missen! Van Padang naar Jakarta gevlogen (uurtje vliegen). Daar stond onze nieuwe chauffeur ons al weer op te wachten. In oud Jakarta (het vroegere Nederlandse Batavia) in een restaurant uiit de koloniale tijd koffie gedronken.
Verder in Jakarta enorm veel ellende en armoede gezien: een vieze zeer grote wereldstad. Eenmaal op de rondweg in de file terechtgekomen. Op hetzelfde moment brak een tropische zondvloed los. 3 uur vastgestaan in het pikkedonker en we stierven van de honger. Gelukkig om 8 uur s avonds een KFC langs de snelweg: gered! Dat hadden we hier niet verwacht. Wat dat betreft lijkt Java ons op het eerste gezicht een stuk moderner dan Sumatra. Eindelijk om 10 uur 's avonds in ons luxe hotel in Bandung (oud koloniaal gebouw). Morgen een heel programma hier in de buurt: vulkaan met heetwaterbronnen, dus zwemkleding niet vergeten, want gaan baden in bronnen zonder zwemkleding, daar schijnen ze hier niet tegen te kunnen!
Daarna nog meer moois, met als klap op de vuurpijl: jawel hoor, weer een show (dit keer schijnt hij maar 2 uur te duren).O ja, op Sumatra waren we vaak de enige twee gasten in de hotels, in ieder geval de enige 2 in de eetzaal bij het diner. Tourisme is daar erg ingezakt. Ten onrechte! Hier op Java lijkt het allemaal wat drukker.
 
11 mei 2007
Vandaag rustig aan gedaan: een van de vulkanen opgeklommen en de krater van bovenaf gezien (o, die stank van de zwavel). Verder een theeplatage en een theefabriek bezocht. Daarna naar een welness-centre: de warmwaterbronnen dus, verwarmd door de vulkaan. Lekker gebadderd maar wel errug warm water. We waanden ons in wellness oord, maar dan in de tropen. Nog wat door landelijke dorpjes in de bergen gereden en nog een besnijdenis-feestje gezien (opmerking Rene: dat lijkt me geen feestje!!). Omdat we dit keer de traditionele zang en dans maar aan ons voorbij hebben laten gaan, waren we lekker vroeg terug in het hotel, een luxe hotel, erg comfortabel en stijlvol; je moet er alleen geen drankje bestellen!! (errug duur). Morgen tot 9 uur uitslapen (voor het eerst) en dan weer verder op pad.
De auto met gids en chauffeur bevalt ons erg goed, veel vrijheid en aardige mannen.
15 mei 2007
We hobbelen iedere dag een etappe door Java heen, richting het oosten, kratertje hier, vulkaantje daar. Erg goede hotels. We zijn zojuist (dinsdagochtend 11 uur) in Yogjakarta aangekomen in ons hotel. Vanmorgen in alle vroegte (5 uur op!) de Borobodur gezien: indrukwekkend. Omdat we zo vroeg waren, waren we de enige toeristen (de Amerikanen komen altijd pas later), we zijn wel 50 x op de foto gezet met de plaatselijke schooljeugd. Dus als jullie ooit nog eens naar Indonesie gaan, kijk er dan niet van op als Rene en Lione in een lijstje op het dressoir staan. Onze kamer is nu klaar, dus we gaan ons even opknappen (erg warm vandaag). En dan straks weer naar de volgende tempel. Gelukkig hebben we vanavond nog de gelegenheid om......je raadt het al... een traditionele dansvoorstelling bij te wonen. Wordt vervolgd.
19 mei 2007
We hebben in Oost-Java (Kalibaru) in een prachtig resort gezeten waar Lione voor het eerst het zwembad in durfde te gaan. Anders was dat niet te doen vanwege de grote belangstelling van de locals voor Lione met kleding aan, laat staan in haar bikini. Gisteren zaten we in een oud koloniaal pand waar vroeger de oude chique logeerde, weinig veranderd sinds die tijd. Vannacht om 3 uur opgestaan; in het pikkedonker langs weggetjes vol haarspeldbochten in de mist naar boven de Bromo vulkaan op. De chauffeur van onze jeep had (tegen de kou) een bivakmuts op, zodat we het idee hadden dat we naar Bin Laden himself werden gebracht. Boven aan gekomen een circus van jewelste; wel honderd Japanners op een uitzichtplatform dat plaats biedt aan 50 mensen. Het uitzicht was op de krater van de Bromo en het bijzondere is dat om 5 uur de zon opkomt en je dan een buitenaards landschap ziet. Lione heeft flink haar ellebogen en charmes moeten gebruiken (daarbij zijn een paar Japanners bijna jammerlijk in de krater beland!), om het landschap op de gevoelige plaat vast te leggen. Na een lange reisdag vandaag zijn we aangekomen op een plantage in Oost Java, waar errug gezellige huisjes staan. Lekker twee dagen relaxen op ons terras en bij het zwembad. Daarna vertrekken we naar Bali (maandag).
 
25 mei 2007
We zijn inmiddels al 4 dagen op Bali, eiland waar de religie erg belangrijk is en het toerisme hoogtij viert. Overal zie je tempels (ook de poorten van de huizen zijn rijkelijk versierd met goden), en op de stoepen liggen overal gevlochten mandjes met bloemen, rijst en wierookstaafjes. Verder hoor je op straat overal: taxi? need transport? come look inside? Maar dat is niet echt hinderlijk. Eerst in Lovina gezeten aan de noordkust, en hier eindelijk weer een fles Bacardi kunnen scoren, Lione stond al geruime tijd droog want in Sumatra en Java is geen druppel alcohol te krijgen behalve bier (dat mag blijkbaar wel).
Vervolgens naar Ubud, kunstenaarsdorp en dat merk je goed ook: honderden artistieke winkeltjes met best wel mooie dingen maar ook veel kitsch. Hier ook het beroemde Apenbos (apen, die een tempel " bewaken". Na nog geen vijf passen in het bos kwam het gespuis al naar ons toerennen en meteen sprong een grote mannetjesaap op Lione en klemde zich vast aan haar boezem! We deden instinctmatig het enige juiste (hoorden we pas achteraf!): alles wat je in je handen hebt laten vallen. Dan springen ze het achterna en ben je er van af. Zo scoren ze een hoop spulletjes van de toeristen. Dit is echt waar!
Toen naar onze villa in Sanur: je gelooft je ogen niet. Prachtig huis met een geheel ommuurde (2.60 hoog) tuin met daarin prive zwembad van 6 bij 3 meter. Ook een jacuzzi er in. Volop privacy dus: je kunt er gewoon lekker zonder je zwemkleding lopen, zonnen en zwemmen en dat is precies wat we de hele dag doen! Heerlijk. Van onze prachtige rondreis door Bali met zijn watervallen, tempels en rijstterassen hebben we helaas geen foto's omdat we weer hetzelfde probleem hebben met onze fotochip als in India: alles weg!! Ondertussen zijn we er dus wel achter dat het niet aan de camera ligt maar aan het chipje. Jammer dat die kneuzen van Olympus daar niet achter zijn gekomen. Omdat we met geen stok uit onze villa te slaan zijn komen er dus ook geen foto's meer van Bali, goede reden om nog eens terug te komen.
28 mei 2007
Waarschijnlijk ons laatste bericht, want we hebben de laatste bestemming hier bereikt: Gili Trawangan, een exotische naam voor inderdaad een exotisch eiland. Piepklein, zo'n 2 bij 2 kilometer en beroemd om zijn koraalriffen en tropische vissen, zeeschildpadden enzovoorts. Gaan we morgen bekijken, we hebben bij een local een bootje gehuurd en gaan dan rond de 3 Gili’s varen en snorkelen. Het plaatsje is piepklein, erg rustig, want er mogen geen auto’s op het eiland komen. Gezellige relaxte sfeer, veel backpackers. Prachtig huisje weer, heel bijzonder. Helaas zijn dit de laatste 2 dagen en dan begint de lange reis terug, eerst naar Lombok overvaren, dan over Lombok naar het vliegveld en dan zo'n 16 uur vliegen. Op Bali verder heel errug relaxte dagen gehad. Het is hier wel wat minder toeristisch dan op Bali, meer het backpackers-idee, nog niet zo ontdekt. Jammer dat het zulk slecht weer is in Nederland, hier stroomt het zweet momenteel van onze ruggen. Hopelijk nemen we dit mooie weer mee terug naar Nederland. De Gili’s zijn een echte aanrader, hier zou je wel een maand willen blijven.
Voor foto's van deze reis: renelione.magix.net
Voor praktische info en tips over deze bestemming: klik hier
|
