De wereld op de foto

                         Reizen van Lione en Rene Kolsteren

                                       

                                       

 

 

 
Er zijn bestemmingen die de hemel worden in geprezen en die toch wat tegenvallen. Er zijn ook bestemmingen die je precies geven wat wordt beloofd. En er zijn bestemmingen waarover enthousiast wordt geschreven en die de toch al hoge verwachtingen zelfs compleet overtreffen. In die laatste categorie valt, wat ons betreft, Zakynthos, het Griekse eiland dat wij in mei 2013 bezochten.

Zakynthos is het op twee na grootste eiland van de Ionische eilanden, na Corfoe en Keffallonia. Het is een vakantie-eiland bij uitstek. Zeker tussen half juni en eind augustus worden de stranden hier overspoeld door toeristen, zowel uit het buitenland als uit Griekenland zelf. Dat is begrijpelijk: het weer is mooi, meestal zonnig en warm, en er zijn talloze erg mooie stranden, grote en kleine. In de baai van Laganas, in het zuiden van het eiland, liggen de brede zandstranden van Laganas en Kalamaki. Aan de oostkust liggen van zuid naar noord de stranden van Argassi, Tsilivi/Planos en Alykes. Daarnaast zijn er honderden kleine, vaak verscholen, strandjes.

                               
 
                             
                                                                                                                                                       

De westkust is ruiger: de bergketen Vrachionas die over de hele westelijke helft van het eiland loopt, eindigt, komend vanuit het oosten, aan de westkust abrupt in zee. Hier vind je dramatisch mooi en steil aflopende kliffen, met indrukwekkende uitzichten op de bijna turquoise zee, honderden meters diep beneden je. Ook de noordkust is ruig, met veel zeegrotten. Huur een auto en tour over dit overzichtelijke eiland met goede wegen. Je komt op de ene na de andere verrassende plek. De schoonheid van Zakynthos ligt maar gedeeltelijk op de stranden. Zou je je beperken tot de stranden, dan mis je toch het echte Zakynthos. Een verrassend mooi eiland dat door de Venetianen, die het een tijdlang in bezit hadden, niet voor niets de Bloem van de Orient werd genoemd.

                             
                                                                                                                                                                                              
We landen op een zonnige maandagochtend in mei op de luchthaven van Zakynthos, die even buiten de grote toeristenplaats Kalamaki ligt, in de laagvlakte van het zuiden. Het is hier bijzonder groen met veel olijfbomen en wijnbouw. Tussen de akkers moderne Griekse huizen. Een paar kilometer naar het zuiden toe liggen aan de baai van Laganas van oost naar west de toeristendorpen Kalamaki, Laganas en Agios Sostis. Laganas is de grootste en vooral tussen half juni en eind augustus is dit één groot feestdorp. Als je niet van lawaaierige disco’s, gokhallen, cafe’s en dronken Engelsen en Russen houdt, moet je hier in deze tijd niet zijn. Maar er zijn nog genoeg andere plaatsen op het eiland over. Het voordeel van deze dorpen is, dat ze veel faciliteiten voor de toeristen hebben: veel hotels, café’s, restaurants, verhuurbedrijven, excursiebureautjes. Deze zijn overigens ook in de andere stranddorpen te vinden. Zoals bij voorbeeld in Argassi, waar wij neerstrijken,  zes kilometer ten oosten van Kalamaki. Een rustig(er) dorp met desondanks heel veel voorzieningen. Hier ligt ook een stenen boogbrug uit 1803, die in zee ligt. De kustweg waarvan deze brug een onderdeel was, is inmiddels in zee verdwenen, alleen de brug staat er nog.

                                
 
 
                             
  

De eerste grote verrassing van Zakynthos vind je in deze contreien: de Caretta caretta, een grote zeeschildpad van ongeveer 1 meter lengte, die rond 80 kilo weegt. De schildpad is zo ongeveer hèt icoon van Zakynthos. Ieder jaar in maart verschijnen ze in de baai van Laganas om er te paren en te baren. Zes maanden later vertrekken ze weer. In mei komen de schildpadden aan land om er op het strand met zijn fijne witte zachte zand eieren te leggen, en te begraven. Na een dag of 50 komen de eieren uit. De kleine baby schildpadden zijn geprogrammeerd om meteen naar de zee te lopen, een gevaarlijke tocht over het strand. Ongeveer 1 op de 1.000 schildpadjes lukt het om de zee te bereiken, de gevaren van de zee te doorstaan, en 25 jaar later op het exact hetzelfde strand terug te keren. Overal worden boottochtjes aangeboden: op zoek naar de Caretta caretta in zee. De ene ondernemer doet daarbij wat meer zijn best dan de andere. Met één boottocht zagen wij helemaal niets (maar werd er ook niet echt ‘gezocht’), bij een andere boottocht hadden wij meer geluk. Je vaart in de baai van Laganas, van Laganas naar Marathonissi – het schildpaddeneiland vóór de kust met een mooi wit zandstrand – en via Agios Sostis weer terug naar Laganas of Kalamaki.

                                       

De tweede grote verrassing van Zakynthos is Shipwreck Bay, dat eigenlijk Navagio Beach heet. Dit kleine baaitje met zijn witte strand, ligt ingeklemd tussen dramatisch hoge kliffen en de zee die zo ongeveer alle denkbare kleuren en tinten blauw heeft. Het is het handelsmerk geworden van het Griekse strand. Het zicht van bovenaf - met het in de tachtiger jaren gestrande smokkelschip Panagiotis op het strandje – is de beroemdste foto die er van Griekenland is en de plek zelf wordt beschouwd als het derde mooiste plekje ter wereld. Daar kan ik het wel mee eens zijn. Het is op twee manieren te bewonderen: van bovenaf, te bereiken over de weg door het bergen (route vanuit Laganas: Lithakia, Kiliomenos, Agios Leon, Maries, Anafonitria, waar zich een mooi 15e eeuws klooster bevindt!) of per boot vanuit b.v. Alykes, 15 kilometer ten noorden van Zakynthos-stad. Varend langs de noord- en westkust op weg naar Shipwreck Bay, kan de zee ruw zijn en het water is vrij koud! 

                                         

We touren bijna iedere dag met onze huurauto over het eiland. De ideale manier om de vaak kleine en onverwachte ‘verborgen’ verrassingen van Zakynthos te ontdekken. En dat zijn er nogal wat.

Vanuit Argassi volgen we de route over het heuvelachtige schiereiland Vasilikos. Langs de berg Skopos rijden we over een bochtige klassieke kustroute met prachtige doorkijkjes onder ons op de zee. Op diverse plaatsen kun je van de doorgaande weg af en dat is zeker aan te raden omdat je, als je deze landweggetjes volgt, bijna altijd bij een klein, prachtig gelegen rustig strandje komt: Porto Zoro, Agios Nikolaos (mooi kerkje op het strand!), Banana Beach, Porto Roma en het schitterende Gerakasstrand op het einde van het schiereiland (ook hier vind je de schildpadden!).
                                                                                                                                                                                                                 
      
                              
     
                              
 

Vanuit Argassi via Laganas naar het zuidwesten is een andere fraaie route. Langs de olijfboomgaarden en wijngaarden van b.v. Lithakia beland je in het bergdorp Kiri, vanwaar je nog twee kilometer door kunt rijden, voordat je bij de vuurtoren komt (in het dorp Kiri meteen rechts afslaan). Het uitzicht dat je hier hebt op de zee, honderden meters onder je, de kliffen gaan hier loodrecht naar beneden, is indrukwekkend. Je moet geen last van hoogtevrees hebben!

                                          

Een derde mooie route is de al eerder genoemde route naar het noorden, door de bergen naar Shipwreck Bay. Als je nog iets verder doorrijdt naar het noorden, kom je - nadat je een sterke afdaling naar de noordkust hebt gemaakt - op kaap Skinari. Dit is het ruige noorden met de nodige zeegrotten, die het beste te zien zijn vanaf het water (boottocht vanuit Alykes). De blauwe grot is niet alleen onwaarschijnlijk mooi, maar vooral is het zeewater in de grot onwaarschijnlijk blauw.

                                      

Een bezoek aan Zakynthos is waarschijnlijk niet compleet zonder een bezoek aan Zakynthos-stad. Op een mooie zomerdag in augustus 1953 werd Zakynthos getroffen door een bijzonder zware aardbeving. Van de stad Zakynthos en de dorpen in de laagvlakte bleef niets, maar dan ook niets meer over. Reden waarom je, zeker in de lage gedeelten van het eiland, geen oude gebouwen meer zult zien. De stad werd herbouwd volgens het oorspronkelijke stratenplan. Vandaag de dag is de hoofdstad van het eiland, met 13.000 inwoners, vooral een moderne stad met nieuwe gebouwen in een klassieke stijl. De stad ligt tegen een heuvel aangevleid en wordt aan de andere kant begrensd door de Ionische Zee. Wandel langs de kade en de haven, bezoek de grote kerk van de H. Dionysios, wandel door de winkelstraat Alexandrou Roma om uiteindelijk op het altijd drukke St. Markosplein uit te komen.

                                    
 
                                
  
Tot slot een niet onbelangrijk ingrediënt voor een geslaagde vakantie: lekker eten en drinken. Het aanbod aan restaurants op Zakynthos is ongelooflijk groot. Je vindt hier alle soorten keukens. Veel restaurants hebben een overvol menu: ze serveren zo ongeveer alles, maar het is niet zo dat het dan ook slecht wordt klaargemaakt, integendeel. Daarbij is het personeel overal opvallend vriendelijk; bij het verlaten van het restaurant krijg je steevast van iedereen een hand. Aanraders in onze thuisbasis Argassi/Kalamaki zijn:  Peppermint, Zorbas (Argassi) en Essence, Merlis en Olive Tree (Kalamaki).

                                              

Zakynthos, er is genoeg te doen, te beleven en vooral te zien. Hoewel het eiland klein is (grofweg: 30 bij 13 kilometer) heeft het enorm veel hoogtepunten en vooral zo enorm veel mooie plekken. De dorpen van de laagvlakte en van de bergen, de steile kliffen, de grotten, de grote zandstranden en de kleine verborgen baaitjes: Zakynthos heeft het en het wacht er op om ontdekt te worden. Zakynthos is een eiland om vooral langzaam en rustig te ontdekken. De kans is groot dat je dan, net zoals wij, langzaam en zeker verliefd wordt op dit eiland. Een verliefdheid die blijvend is, wat ons betreft.